อัสลามุอาลัยกุม วาเราะมาตุลลอฮ พี่น้องที่รักทุกท่านครับ
หรือเราจะก้าวในเรื่องของดุนยา (การเรียน การศึกษาหรืออืนๆ)มากกว่าในเรื่องของอาคีเราะห์กันครับพี่น้อง เรามาก้าวกันทีละน้อยในเรื่องของดุนยา และก้าวไปให้เร็วในเรื่องของ อาคีเราะห์กันดีกว่าไหม
แบ่งเวลาจากการเรียน ไปเรียนรู้ศาสนากันสักนิด สละเวลาจากการเรียนไปอ่านเรื่องราวศาสนากันสักหน่อย แล้วทุกย่างก้าวของเราในวันนี้จะเป็นสิ่งที่มีคุณค่า และมีผลตอบแทนในโลกหน้ากันอย่างแน่นอน ....
เสียดายกันไหม หากเวลาว่าง คือการพักผ่อนด้วยกับ hi5 ฟังเพลง และซีรี่ย์เกาหลีมากกว่าเวลาว่างที่มีอยู่นั้น คือการสะสมเสบียงของการกลับไปยังอัลลอฮครับ
กลัวไหมซึ่งอาซาบในกูโบร์ กลัวกันไหมซึ่งการลงโทษจากไฟนรก หากฉันกลัวแล้ววันนี้ก็พิจารณา และทบทวนกันนะครับ(เตือนตัวผมเองและพี่น้องทุกท่านด้วยนะครับ)
มีรายงานว่าเมื่ออุษมาน อิบนุ อัฟฟาน ได้ยืนอยู่บนหลุมฝังศพ(กุบูร) ท่านจะร้องไห้ จนเคราเปียกด้วยน้ำตา มีศอฮาบะฮ์บางคนสะกิดถามท่านว่า เมื่อท่านรำลึกถึงสวรรค์และนรก ท่านจะไม่ร้องไห้ แต่เมื่อท่านมาเยี่ยมหลุมฝังศพ ทำไมท่านถึงร้องไห้ ท่านอุษมาน ตอบว่า ฉันได้ยินท่านเราะซูล ได้กล่าวว่า ความว่า “หลุมฝังศพนั้นเป็นด่านแรกของที่พำนักในโลกหน้า หากคนใดที่รอดพ้นจากมัน ด่านหน้านั้นจะง่ายและสบายกว่า แต่ถ้าหากไม่พ้นจากมัน ด่านหน้านั้นจะหนักกว่านั้นอีก และท่านได้กล่าวต่อไปอีกว่า ฉันไม่เคยเห็นภาพใดเด็ดขาดที่มีความโหดเหิ้ยมกว่าภาพของหลุมฝังศพ”
ยังไงแล้วเรามาเริ่มย่างก้าวด้วยกับเรื่อง ฤาต้อง "ละหมาด" ซุนนะห์ด้วย
http://www.warasatussunnah.com/technique-article/Prayer_Sunnah.html
และที่นี่ http://shabab00.wordpress.com/
วัสลามุอาลัยกุม วาเราะมาตุลลอฮ